สำหรับช่วงนี้เป็นช่วงหลังจากสอบกลางภาคไปแล้ว คะแนนของทุกวิชาก็กรอกเสร็จแล้ว

คนที่ตกก็ซ่อมไปแล้ว...

ที่เหลือก็คือรายงานผลให้แก่ผู้ปกครอง..."Class Room Meeting"

 

(งานเข้าแล้วไง...)

 

แม่ผมสัญญากับผมว่า ถ้าสอบคราวนี้ได้ 70% แม่จะให้1000

ใครๆก็บอกว่าแค่ 70 เอง ทำได้น่า... แล้วไหงผมทำไม่ได้เล่าTT[]TT!!

เรื่องนั้นไม่เท่าไหร เรื่องที่งานเข้าจริงๆมันมีอยู่ว่า...

เย็นวันนั้นเองที่มีการประชุมผู้ปกครอง  คนที่รับผิดชอบแจกเอกสาร บลาๆ ก็มารวมตัวกันในห้อง

ส่วนพวกทีเหลือผมเพิ่งรู้ทีหลังว่ามันไม่กลับบ้านก็ไปเล่นกัน - -

ก่อนที่ผปก.ของทุกคนจะเข้ามาในห้อง ข้าพเจ้าก็ถูกลิง(ซึ่งกำลังยุ่งอยู่กับการจัดเอกสาร)

สั่งให้ไปซื้อสเบียง ด้วยความว่างจัดข้าพเจ้าจึงทำตามอย่างไม่บ่น

และเมื่อกลับมาก็พบว่าในห้องเต็มไปด้วยผปก.มากมาย...

เนื่องด้วยเจ้าลิงไม่ว่างมากินผมจึงต้องนั่งรอ+กินเครปที่ซื้อมาไปพลางๆ

พร้อมกับคิดในใจ "ปีนี้แม่ตูก็มาสายอีกละ..." พี่แกมาสายได้ทุกปี

ผมก็ต้องมารอรับพี่แกทุกปี เวลา 15.30 น. -เวลาลงทะเบียนที่ห้องประชุม แม่ผมยังไม่ออกจากที่ทำงาน

ขณะนี้เวลา 16.00 น. -ผปก.กำลังทยอยขึ้นมาจากห้องประชุมใหญ๋ (แม่ผมกำลังเดินทางมา)

 เวลา 16.30 น. - เค้าคงประชุมกับไปถึงไหนแล้ว (แต่แม่ผมเพิ่งจะถึง)

ผมเดินลงไปรับแม่ตอนขึ้นก็เจอสาวๆในห้องเดินสวนมา พวกเธอไหว้แม่ผมอย่างนอบน้อม

(และน่ารัก) เมื่อถึงหน้าห้องผมเปิดประตูห้องให้แม่เดินเข้าไปก่อนเนื่องจาก ประตูห้องมีบานเดียว

เมื่อมันถูกเปิดจะทำให้คนที่เข้ามากลายเป็นจุดสนใจ หรือ ตกเป็นเป้าสายตาจากคนทั้งห้อง

พอดีผมอยากให้แม่เด่นกว่า...

แล้วผมก็เดินมาสมทบกับเพื่อนในห้อง ตอนนี้ในห้องกลายเป็นเวทีโต้วาทีไปแล้ว...

ผู้ปกครอง Vs อาจารย์ที่ปรึกษา

โดยนร.เป็นกลาง=_="

ตอนนี้แม่ผมเดินไปนั่งที่แล้ว ขณะที่ผปก.ของคนๆหนึ่งในห้องกำลังพูดความคิดเห็นของ

ตัวเองอย่างออกรส ส่วนอ.ทั้ง2 ของห้องก็ยืนยิ้มก่อนจะตอบคำถามอย่างเยือกเย็น...

พรึ่บ! "เออ ขอโทษนะคะ ไม่ทราบว่าคุณครูจะมีมาตราการช่วยเด็กที่คะแนนน้อยไหมค่ะ...(บลาๆๆๆ)"

ฉึกกก!!

เสียงของผู้หญิงวัยกลางคนดังขึ้น ซึ่งผมรู้ได้ทันทีว่านั่นเสียงของใคร "นั่นผปก.ใครอะ"เพื่อนคน

หนึ่งถามผม "เออ...นั่น แม่เราเองแหละ..." "อ้อ หรอ...แค่ถามเฉยๆนะ^^"เธอยิ้มๆก่อนจะหันไป

ฟังบทสนทนาที่อ.กำลังพูดกับผปก.ต่อ ผมหน้าซีด

(ไม่รู้เป็นเพราะอยู่ในห้องแอร์รึเปล่าถึงได้รู้สึกหนาวแปลกๆ  -_-... )

--- ผ่านไปครึ่งชม.---

"เฮ้ยแก เขาจำได้นะว่าครูบอกว่า อีก 5นาที ก็เลิกอะ" เจ้าลิงพูดด้วยสายตาละห้อย

เพราะเจ้าตัวยังไม่ได้กินเกียวโตที่ฝากผมซื้อมาเลย รวมทั้งตอนนี้พวกเรายืนอยู่ในห้องนี้มา

ประมาณ เกือบชม.ได้ ได้ยินเจ้าลิงพูดผมก็หันไปมองแล้วตบไหล่

"ทำใจเหอะ..."

นั่นเพราะตอนนี้ผมเอง ก็แทบแย่แล้วเหมือนกันหลังจากที่ถูก ประโยคที่เหมือนจะพูดถึงเรา

ของแม่..."เด็กที่คะแนนน้อย"  จู่ๆ ก็เหมือนมีมีดมาปักที่หัว แล้วยกที่ 2 ก็ตามมา

"เมื่อคาบขอบครูก็เพิ่งเตือนนร.ไปเองคะ...บลาๆ"คำพูดที่บอกว่า

"เพิ่งเตือนไป" พี่แกไม่ได้พูดอย่างเดียวหันมาทางเราพร้อมกับชี้นิ้วเสริม

ตอนนั้นผมรู้สึกเหมือน ปังตอของเรนะจัง มาปักกลางหน้าอก ก็ว่าได้...

เกี่ยวกับที่ปรึกษาของผมทั้ง 2คน

หลังจากที่เพื่อนผมมาบอกว่า ครู**ของเรานั้น เป็น

"ซึนเดเระ"

ผมก็คาใจมาตลอด เถียงกับมันแทบทุกวัน ก็ผมรับไม่ได้อะ =_='

สาวซึนต้องทวินเทล อายุน้อยกว่าหรือไม่ก็มากกว่านิดหนึ่งดิ นี่ปาไปเท่าไหรแล้วอ่า

ซึ่งเพื่อนผมก็ตอบคำถามโดยบอกว่า

"ก็ครู**เขาใจรัก..."

(ใจรักบ้านแกเซ่!!!! พูดเองเออเองชัดๆ - - )

ครูคนนี้ของเราได้รับฉายาว่า "bbl"(ชื่อย่อ) โดยปกติแล้วห้องผมจะคุยเก่งมาก

แต่คาบพี่แกทีไหร ทุกคนเหมือนเป็นใบ้โดยพร้อมเพรียง อย่างมิได้นัดหมาย

ผมมองพี่แกอยู่นานก็ไม่เห็นว่าพี่แกจะซึนตรงไหนเลยอะ (หรือจะซึน100% ไร้ด้าน เดเระ หว่า...)

รู้แค่ว่าครูเขาว่าเราแทบทุกชม.ที่เรียนเท่านั้นเอง เอิ่ม....

ส่วนอีกคน

เดี๋ยวก็ใจดีเดี๋ยวก็ขี้งอน ทั้งห้องเอาใจไม่ถูกเลยครับ คนนี้ไม่แน่ใจ บางทีอาจจะซึนก็ได้  - -"

การให้ปากคำของพยาน

พยาน - นาย P ห้อง8 (เพื่อนผมนั่นแล)

ความว่า...

เช้าวันหนึ่งระหว่างการเข้าแถวหน้าเสาธง วันนี้เป็นการเข้าแถวแบบเป็นคณะสี

ผมเข้าแถวตามปกติ แต่เพื่อนคนนั้นมันไปเข้าแถวกับเพื่อนอีกห้อง ที่สีเดียวกับห้องเรา

แล้วพอดีว่ามีการแจกเอกสารอะไรซักอย่างโดยอ.**เป็นคนแจก...

ขณะที่มันนั่งอยู่ในแถวของอีกห้องหนึ่งนั้น จู่ๆก็มีใบที่เขากำลังแจกกันมาอยู่ตรงหน้า

และเมื่อมันหันไปมอง...

อ.** กำลังถือเอกสารนั้นอยู่O_o!!!

มันจึงยกมือขอบคุณ และรับเอกสารนั้นมา แต่ประโยคที่ตามมานั้น....

"เดี๋ยวคราวหน้าให้ไปหาเองซะเลยนี่..."(ประมาณนี้)

แล้วมันก็มากรอกหูผม+ยืนกรานว่า ครู** เป็น ซึนเดเระ...

 

จนปัจจุบันผมก็ยังเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง แต่ผมยังคงเก็บข้อมูลต่อไป...ว่าตกลงพี่แกซึนหรือเปล่า

ถ้าใครว่างจัดจนอุตส่าห์อ่านมาถึงนี่

ขอขอบคุณ

และ

โปรดติดตามตอนต่อไป

....

 

 

 

Comment

Comment:

Tweet