สำหรับช่วงนี้เป็นช่วงหลังจากสอบกลางภาคไปแล้ว คะแนนของทุกวิชาก็กรอกเสร็จแล้ว
คนที่ตกก็ซ่อมไปแล้ว...
ที่เหลือก็คือรายงานผลให้แก่ผู้ปกครอง..."Class Room Meeting"
(งานเข้าแล้วไง...)
แม่ผมสัญญากับผมว่า ถ้าสอบคราวนี้ได้ 70% แม่จะให้1000
ใครๆก็บอกว่าแค่ 70 เอง ทำได้น่า... แล้วไหงผมทำไม่ได้เล่าTT[]TT!!
เรื่องนั้นไม่เท่าไหร เรื่องที่งานเข้าจริงๆมันมีอยู่ว่า...
เย็นวันนั้นเองที่มีการประชุมผู้ปกครอง คนที่รับผิดชอบแจกเอกสาร บลาๆ ก็มารวมตัวกันในห้อง
ส่วนพวกทีเหลือผมเพิ่งรู้ทีหลังว่ามันไม่กลับบ้านก็ไปเล่นกัน - -
ก่อนที่ผปก.ของทุกคนจะเข้ามาในห้อง ข้าพเจ้าก็ถูกลิง(ซึ่งกำลังยุ่งอยู่กับการจัดเอกสาร)
สั่งให้ไปซื้อสเบียง ด้วยความว่างจัดข้าพเจ้าจึงทำตามอย่างไม่บ่น
และเมื่อกลับมาก็พบว่าในห้องเต็มไปด้วยผปก.มากมาย...
เนื่องด้วยเจ้าลิงไม่ว่างมากินผมจึงต้องนั่งรอ+กินเครปที่ซื้อมาไปพลางๆ
พร้อมกับคิดในใจ "ปีนี้แม่ตูก็มาสายอีกละ..." พี่แกมาสายได้ทุกปี
ผมก็ต้องมารอรับพี่แกทุกปี เวลา 15.30 น. -เวลาลงทะเบียนที่ห้องประชุม แม่ผมยังไม่ออกจากที่ทำงาน
ขณะนี้เวลา 16.00 น. -ผปก.กำลังทยอยขึ้นมาจากห้องประชุมใหญ๋ (แม่ผมกำลังเดินทางมา)
เวลา 16.30 น. - เค้าคงประชุมกับไปถึงไหนแล้ว (แต่แม่ผมเพิ่งจะถึง)
ผมเดินลงไปรับแม่ตอนขึ้นก็เจอสาวๆในห้องเดินสวนมา พวกเธอไหว้แม่ผมอย่างนอบน้อม
(และน่ารัก) เมื่อถึงหน้าห้องผมเปิดประตูห้องให้แม่เดินเข้าไปก่อนเนื่องจาก ประตูห้องมีบานเดียว
เมื่อมันถูกเปิดจะทำให้คนที่เข้ามากลายเป็นจุดสนใจ หรือ ตกเป็นเป้าสายตาจากคนทั้งห้อง
พอดีผมอยากให้แม่เด่นกว่า...
แล้วผมก็เดินมาสมทบกับเพื่อนในห้อง ตอนนี้ในห้องกลายเป็นเวทีโต้วาทีไปแล้ว...
ผู้ปกครอง Vs อาจารย์ที่ปรึกษา
โดยนร.เป็นกลาง=_="
ตอนนี้แม่ผมเดินไปนั่งที่แล้ว ขณะที่ผปก.ของคนๆหนึ่งในห้องกำลังพูดความคิดเห็นของ
ตัวเองอย่างออกรส ส่วนอ.ทั้ง2 ของห้องก็ยืนยิ้มก่อนจะตอบคำถามอย่างเยือกเย็น...
พรึ่บ! "เออ ขอโทษนะคะ ไม่ทราบว่าคุณครูจะมีมาตราการช่วยเด็กที่คะแนนน้อยไหมค่ะ...(บลาๆๆๆ)"
ฉึกกก!!
เสียงของผู้หญิงวัยกลางคนดังขึ้น ซึ่งผมรู้ได้ทันทีว่านั่นเสียงของใคร "นั่นผปก.ใครอะ"เพื่อนคน
หนึ่งถามผม "เออ...นั่น แม่เราเองแหละ..." "อ้อ หรอ...แค่ถามเฉยๆนะ^^"เธอยิ้มๆก่อนจะหันไป
ฟังบทสนทนาที่อ.กำลังพูดกับผปก.ต่อ ผมหน้าซีด
(ไม่รู้เป็นเพราะอยู่ในห้องแอร์รึเปล่าถึงได้รู้สึกหนาวแปลกๆ -_-... )
--- ผ่านไปครึ่งชม.---
"เฮ้ยแก เขาจำได้นะว่าครูบอกว่า อีก 5นาที ก็เลิกอะ" เจ้าลิงพูดด้วยสายตาละห้อย
เพราะเจ้าตัวยังไม่ได้กินเกียวโตที่ฝากผมซื้อมาเลย รวมทั้งตอนนี้พวกเรายืนอยู่ในห้องนี้มา
ประมาณ เกือบชม.ได้ ได้ยินเจ้าลิงพูดผมก็หันไปมองแล้วตบไหล่
"ทำใจเหอะ..."
นั่นเพราะตอนนี้ผมเอง ก็แทบแย่แล้วเหมือนกันหลังจากที่ถูก ประโยคที่เหมือนจะพูดถึงเรา
ของแม่..."เด็กที่คะแนนน้อย" จู่ๆ ก็เหมือนมีมีดมาปักที่หัว แล้วยกที่ 2 ก็ตามมา
"เมื่อคาบขอบครูก็เพิ่งเตือนนร.ไปเองคะ...บลาๆ"คำพูดที่บอกว่า
"เพิ่งเตือนไป" พี่แกไม่ได้พูดอย่างเดียวหันมาทางเราพร้อมกับชี้นิ้วเสริม
ตอนนั้นผมรู้สึกเหมือน ปังตอของเรนะจัง มาปักกลางหน้าอก ก็ว่าได้...
เกี่ยวกับที่ปรึกษาของผมทั้ง 2คน
หลังจากที่เพื่อนผมมาบอกว่า ครู**ของเรานั้น เป็น
"ซึนเดเระ"
ผมก็คาใจมาตลอด เถียงกับมันแทบทุกวัน ก็ผมรับไม่ได้อะ =_='
สาวซึนต้องทวินเทล อายุน้อยกว่าหรือไม่ก็มากกว่านิดหนึ่งดิ นี่ปาไปเท่าไหรแล้วอ่า
ซึ่งเพื่อนผมก็ตอบคำถามโดยบอกว่า
"ก็ครู**เขาใจรัก..."
(ใจรักบ้านแกเซ่!!!! พูดเองเออเองชัดๆ - - )
ครูคนนี้ของเราได้รับฉายาว่า "bbl"(ชื่อย่อ) โดยปกติแล้วห้องผมจะคุยเก่งมาก
แต่คาบพี่แกทีไหร ทุกคนเหมือนเป็นใบ้โดยพร้อมเพรียง อย่างมิได้นัดหมาย
ผมมองพี่แกอยู่นานก็ไม่เห็นว่าพี่แกจะซึนตรงไหนเลยอะ (หรือจะซึน100% ไร้ด้าน เดเระ หว่า...)
รู้แค่ว่าครูเขาว่าเราแทบทุกชม.ที่เรียนเท่านั้นเอง เอิ่ม....
ส่วนอีกคน
เดี๋ยวก็ใจดีเดี๋ยวก็ขี้งอน ทั้งห้องเอาใจไม่ถูกเลยครับ คนนี้ไม่แน่ใจ บางทีอาจจะซึนก็ได้ - -"
การให้ปากคำของพยาน
พยาน - นาย P ห้อง8 (เพื่อนผมนั่นแล)
ความว่า...
เช้าวันหนึ่งระหว่างการเข้าแถวหน้าเสาธง วันนี้เป็นการเข้าแถวแบบเป็นคณะสี
ผมเข้าแถวตามปกติ แต่เพื่อนคนนั้นมันไปเข้าแถวกับเพื่อนอีกห้อง ที่สีเดียวกับห้องเรา
แล้วพอดีว่ามีการแจกเอกสารอะไรซักอย่างโดยอ.**เป็นคนแจก...
ขณะที่มันนั่งอยู่ในแถวของอีกห้องหนึ่งนั้น จู่ๆก็มีใบที่เขากำลังแจกกันมาอยู่ตรงหน้า
และเมื่อมันหันไปมอง...
อ.** กำลังถือเอกสารนั้นอยู่O_o!!!
มันจึงยกมือขอบคุณ และรับเอกสารนั้นมา แต่ประโยคที่ตามมานั้น....
"เดี๋ยวคราวหน้าให้ไปหาเองซะเลยนี่..."(ประมาณนี้)
แล้วมันก็มากรอกหูผม+ยืนกรานว่า ครู** เป็น ซึนเดเระ...
จนปัจจุบันผมก็ยังเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง แต่ผมยังคงเก็บข้อมูลต่อไป...ว่าตกลงพี่แกซึนหรือเปล่า
ถ้าใครว่างจัดจนอุตส่าห์อ่านมาถึงนี่
ขอขอบคุณ
และ
โปรดติดตามตอนต่อไป
....
